Review: Cat Cafe Manager | Pixel Vault

Een café hardlopen is niet voor de poes

Ben je dol op katten, maar ben je allergisch? Of is je appartementje in de Randstad te klein voor een kattenbak en een krabpaal? Dan heb je geluk: in de nieuwe game van Roost Games, Cat Cafe Manager, krijg je meer dan genoeg digitale katten in je schoot geschoten. Die katten spelen een belangrijke rol in de hectische café-managementgameplay Wordt die belofte ook daadwerkelijk gemaakt door het geproduceerd?

Voor managementgames ben ik sowieso altijd te porren en als er dan ook nog katten bij komen kijken… tja, dan ben ik verkocht. Dankzij toppers ook terwijl True: leer(), Neko Atsume en Katten netjes georganiseerd weten we al dat katten en games goed samengaan, maar dat lijstje kan altijd nog uitgebreid worden. Toen ik hoorde van Cat Cafe Manager was mijn melding dus al snel aangewakkerd; niet veel later dook ik met hoge verwachtingen het katten-walhalla in.

Welkom in Caterwaul Way

Het opzet van het verhaal van Cat Cafe Manager doet me gelijk sterk denken aan Stardew Valley. De hoofdpersoon, die je zelf aan kunt passagiers, besluit het drukke stadsleven achter zich te laten om te verhuizen naar Caterwaul Way. Daar treed je in de voetsporen van je oma, die er een kattencafé runde. Het vernieuwde café wekt de interesse van de inwoners van Caterwaul Way, inclusief een mysterieus wezen dat een opdracht voor je heeft.

Verder zal ik verklappen, maar ik moet zeggen dat het verhaal me uiteindelijk niksvalt. Zoals in dit geval in Stardew Valley moet je er als ontwikkelaar op zijn minst een unieke twist aan hebben. Dat gebeurde hier niet, of in ieder geval niet vaak genoeg. Daarnaast was het hoofdverhaal erg kort: het werd verdeeld over een scène van vier, de diepgang ver te zoeken was.

Gelukkig bevat het spel wel een paar aandoenlijke bijfiguren: de vaste klanten, waarvan je er elke dag één in je café ontvang. Zij hebben elk een opvallend en kleurrijk ontwerp, ze een uniek karakter uitstralen. Ook heeft elke vaste klant een subverhaaltje, dat je ontdekt naarmate hij of vaker bij je langskomt. Het leuke eraan is dat de meesten een persoonlijke ontwikkeling doormaken, de personages iets meer tot leven komen. In de verhaaltjes is te merken dat de ontwikkelaar veel belang hecht aan diversiteit en inclusie. Hoewel ze dus wel waarde toevoegen aan de bijfiguren, geldt bij deze verhaaltjes helaas ook dat de diepgang ontbreekt, waardoor de klanten vrij eendimensie krijgen.

Cat Cafe Manager

De kunstzinnige Finley

Cat Cafe Manager

Carla-Lalla, je heksenvriendin

Cat Cafe Manager

De kaart van Caterwaul Way

Heksen en haarballen

Gelukkig kan een tegenvallend verhaal vaak nog goed worden gecompenseerd als de gameplay perfect is… maar helaas is dat hier ook echt niet het geval. De gameplay in je café is op zichzelf vrij simpel: je loopt rond in top-downperspectief om bestellingen op te nemen, te koken en te serveren de dag voorbij is. Daarnaast moet je af en toe de zooi van je katten opruimen van keukenapparatuur repareren. Deze taken zijn uitgevoerd om te lopen en je muisknop te houden. Het van enige vorm van minigames is zeker echt een minpuntje, omdat het rondlopen al snel eentonig wordt.

Het management-gedeelte van het spel zit vooral in het op peil houden van je materialen en ingrediënten. Je hebt zes verschillende types, waarmee je verschillende upgrade kunt kopen: vis (voor stoelen en tafels), juwelen (voor overige meubels), bouwmateriaal (om je café uit te combineren), nectar (voor kookingrediënten) en goud (voor meubels van hogere kwaliteit). Deze typen zijn verbonden aan de zes soorten klanten: natuurliefhebbers (stof), heksen (nectar), artiesten (juwelen), punks (bouwmateriaal), vissers (vis, verrassend genoeg) en zakenlui (goud).

Dit aspect van het spel zorgde voor uitdaging. Je kunt namelijk zelf kiezen welke soorten je café kunnen bezoeken. Als je bijvoorbeeld kookingrediënten tekortkomt, wat bij mij regelmatig gebeurde, is het geval om andere soorten tijdelijk te deactiveren. Op basis van berekeningen de verhouding heksen toe en verdien je meer nectar. Dat zal je nodig hebben, want je kookingrediënten snel op en zijn behoorlijk prijzig. Dat was voor mij dan ook de zwakke plek van het materialensysteem. Ik had constant nectar en vis nodig, ik juist een ruim overschot aan stof en juwelen had − zelfs als ik artiesten en natuurliefhebbers buiten de deur beschermd. Wat ging er fout in mijn café?

Cat Cafe Manager
Trek je nectar-portemonnee maar enorm open!

Stoelen, katten en verborgen getallen

Ik zou eerlijk zeggen waar het fout ging, maar eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee. In Cat Cafe Manager word je namelijk om de oren geslagen met vereiste, levels, bonussen en straffen die soms totaal niet (goed) uitgelegd. In eerste instanties het erop neer dat de klanten een aantal wensen hebben je moet voldoen. Zo willen ze graag soorten en meubels in je café. Oké, duidelijk. Je zet wat planten neer, lokt een paar zwerfkatten met kattenvoer en… huh? Waarom wordt je kattenscore ineens vermenigvuldigd met 0,4 voor alle heksen? Waarom hebben je katten praten over de hele vloer van je café is bedekt met schaaltjes kattenvoer? Wat doet je Cat Care-score überhaupt? Wacht… is dat nou een wasbeer?

Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar je begrijpt mijn punt. Soms kan het leuk zijn om zelf te ontdekken hoe systemen werken en games hoeven echt niet altijd je handje vast te houden, maar bij dit soort games is een gebrek aan uitleg over multipliers gewoon niet oké. Bovendien heeft het puntensysteem nog een groot nadeel: het limiteert je creativiteit.



Bij dit soort games is een gebrek aan uitleg over multipliers gewoon niet oké.

Cat Cafe Manager


Je café kun je in theorie namelijk helemaal zelf ontwerpen via de Sims-achtige bouwmodus. Het is een erg leuke toevoeging, maar door het geforceerd om systeem in je café te proppen. Wil je een knus en minimalistisch hipstercafeetje ontwerpen? Jammer dan, hier heb je tien krabpalen en een standbeeld van een robot. Zelfs de katten moeten je op deze manier keuren. Je kunt maar een paar katten getekend vormen, dus je moet je dierbare beestjes regelmatig inwisselen voor betere eigenschappen en scores.

Als je dan eindelijk je katten en je meubels op orde hebt, moet je ook nog dealen met je werknemers. Die speel je gaandeweg vrij en in eerste instanties denk je: fijn, dan hoef ik zelf wat minder rond te lopen. Die gedachte vervliegt echter al snel als je merkt dat ook je werknemers bepaalde niveaus hebben die je in de gaten moet houden. Je kunt namelijk niet zelf kiezen welke taken de werknemers bevorderen. Als je al hun vaardigheidspunten investeert in snelle bediening, loop ze vervolgens naar de keuken om alle gerechten te verpesten met hun kookvaardigheid van level 1.

In de kattenbak ermee

Al met al zitten er gewoon te veel elementen in het spel die niet goed doordacht of afgewerkt zijn. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de technische problemen, zoals de glitchende vloeren, de verschillende muziektracks die door elkaar heen lopen of het feit dat het spel drie keer totaal vastliep. Het zijn die op zichzelf niet extreem gebeurtenissen zijn, maar als optelsom is het totaalplaatje gewoon waar het moet zijn. daardoor voelt het als de game nog niet in vroege toegang zou moeten zijn, er momenteel gewoon een prijskaartje van twintig euro aan hangt.

Cat Cafe Manager
Hoe erg ik mijn beste ook deed, sommige vloeren blijven gek doen.

Dat is zonde, want je kunt merken dat de game met liefde is gemaakt. De sfeer is gezellig, de basis van de gameplay is vermakelijk en de game heeft een sterk “nog één dagje dan”-effect. Het is dan ook geruststellend dat er nog actief aan het spel wordt gewerkt. hopelijk kunnen de ontwikkeling een aantal van mijn uitgaven wegnemen in toekomstige patches, maar tot die zou ik nog geen ticket naar Cat boeken.